Zurück in Berlin

Inmiddels weer twee weken in Berlijn. Enerzijds gaat het snel, anderzijds lijkt het ook al alsof ik hier weer een eeuwigheid ben. Ik heb een heerlijke kerstvakantie achter de rug met leuke feestdagen, uitstapjes naar Amsterdam, uitgaan in de Tivoli, feest bij David, naar de film, mijn zijn allen eten: ik heb weer een shotje leuk Utrechts leven gehad, waar ik weer even op kan teren. Dat doet me bovendien weer even geloven dat ik toch na een tijd in zo'n stad weer in Utrecht zal wennen en het zelfs ook weer heel erg leuk ga hebben. Terugkeer naar Berlijn was daarom wel even moeilijk. Na zo'n leuke tijd met iedereen weer alleen op mijn kamertje in het donkere Berlijn.
Toch wist ik snel de schade te beperken: zondagavond keek ik al een film met mijn huisgenoten en ook amnesty, sport, erasmusevents en verjaardagen wisten me de eerste week goed bezig te houden. Vooral Adams verjaardag was een hoogtepunt. Eerst vond ik het gek dat één van mijn beste vrienden hier op dezelfde dag als Stef jarig was, daarna vond ik het eigenlijk heel prettig dat ik op die dag niet thuis zou gaan zitten kniezen. En hij had goed uitgepakt: Eva en hij (dat die zo onafscheidelijk zijn is ook nog steeds de grap van onze vriendenkring) hadden veel en lekker Tsjechisch eten gemaakt en daarna keken we Adams favoriete Tsjechische film. Daarna was het tijd voor wijntjes drinken en Tsjechische rum proberen: bijna alle leuke mensen uit Berlijn waren er en het was heel fijn iedereen weer na de kerstvakantie te zien.
Deze week was was minder gelukkig. Hoewel de eerste grote studiestress van vorige week wat gezakt was (omdat ik al heel ver gekomen bleek te zijn met mijn essay en er voor mijn tentamen toch niet zoveel te leren was), maakte de woensdagavond de week iets te relaxed. Toen ik bij turnen iets te enthousiast was ging ik heel behoorlijk door mijn enkel. Geen prettig gevoel en nu zit ik dus met mijn poot omhoog thuis. Ik had al niet zulke wilde plannen voor het weekend, maar mogelijke avondjes uit zijn nu in ieder geval gecancelled. Gelukkig wil Marta morgen wel met me naar de bios en ik hoop me zondag weer enigszins normaal voor te kunnen bewegen. Dan kan ik het vanavond nog wel uitzingen met een filmpje uit de grote collectie van Julia, in wiens kamer ik woon..