Berlijn - het nieuwe avontuur

Na een stevige hartmassage en grondige mond op mond beademing, bleek mijn blog toch nog voor leven vastbaar. Misschien voelde zij zich gesterkt door alle vragen uit alle windstreken 'of ik toch wel weer een blog ging bijhouden', of misschien bleek zij sowieso sterker van geest dan verwacht. In ieder geval dient zij weer een nuttig doel: vertellen over mijn belevenissen in de nieuwe stad waar ik ben neergestreken: Berlijn...

De bus zou mij naar Berlijn brengen: niet het meest ideale of heroïsche vervoersmiddel, wel goedkoop en praktisch. Vanaf het moment dat ik om 12 uur 's avonds gisteren in de bus stapte tot het moment dat ik vanochtend om half 9 in Berlijn aankwam, heb ik grotendeels mijn ogen dicht gehouden. Dat had niet alleen te maken dat ik op z'n minst wilde pretenderen nog wat slaap te krijgen, maar ook met de dichte mist die mij deed wanhopen of ik ooit levend aan dit avontuur zou kunnen beginnen. Na een vreemd onderhoudsoponthoud om 2 uur 's nachts in een loods ergens in Twente, verliep de reis voorspoedig en kwamen we zelfs te vroeg aan.

Mijn tocht door Berlijn met drie keer overstappen met backpack en een hels grote koffer die met geen mogelijkheid voort te bewegen was, verliep met iets meer mankementen. Ook dot wist ik echter te voorkomen, hoewel ik wel compleet bezweet aankwam na al deze capriolen in het warme Berlijnse weer in mijn winterjas (zodat ik die niet hoefde in te pakken).

Gelukkig bleek mijn huis op de laagste etage (een zolderkamer zo mijn rug niet overleefd hebben, dan had ik wel zes maanden alleen uit mijnbackpack geleefd). Benni deed open. Markus lag nog te slapen in Julia's, bzw. zijn, bzw. mijn kamer. Ik ging eerste douchen en nadat hij zijn spullen naar Sara's kamer (die op vakantie is) had verplaatst, kon ik inruimen. Het is een huis met práchtige kamers en ik heb een fiets waar ik zelfs in Apeldoorn nog niet op zou durven rijden. Berlijn is een gekke grote stad.

Dat ging ik dus ook maar ontdekken. Gedeeltelijk op de bonnefooi reed ik door Kreuzberg en Neukölln (dat had o.a. te maken met het feit dat mijn kaart het halverwege Neuköln voor gezien houdt). In het prachtige weer reed ik uiteindelijk naar de Karl Marx- en Frankfurter Allee om te kijken waar ik morgenochtend heen moet en om op een terrasje een boekje te lezen. Via Alexanderplatz, Museuminsel, de boekkraampjes bij de Humboldt (ik heb al mijn eertste cadeautje gekocht voor één van jullie) en de Gendarmenmarkt terug naar huis. Dat was een flinke fietstocht. Berlijn is in sommige dingen niet zo grootstedelijk, maar een grote stad is het zeker.

Morgen begint het echte regelen: talencursus, inschrijven bij de stad, simkaart kopen. Maar na de Italiaanse bureaucratie kan de Duitse gründlichkeit alleen maar als een verademing werken. Of niet?

De eerste bovenstaande foto's zijn, needless to say, van mij kamer. Aardig optrekje toch?