Berlin!

En daar zijn we dan, in Berlijn die mooie stad! Hoewel ik er nog niet veel van heb kunnen zien, ben ik toch blij er weer te zijn. Wat een fijne stad, wat een leuke stad, ook al is het nat, vies en guur.
Laat ik mijn verhaal oppakken waar ik gestopt ben toen ik vanochtend ruw achter de computer weggerukt werd. Gisteren verzamelden we allemaal in JANUN, een jeugdcentrum in Hannover. We aten (biologisch), dronken (biologisch) en praatten (internationaal). Het duurde lang voor dat iedereen er was, twee mensen kwamen pas rond half acht en twee hadden er de trein moeten nemen, omdat ze echt vast zaten. Maar dat mocht de pret niet drukken.
We keken een hele interessante film over Loekasjenko, de boeman in ons verhaal en discussieerden nog wat. Onze gastheer bleek veel over Wit-Rusland te weten. Daarna werden we doodmoe en toe aan wat rust naar een jeugdhonk gebracht waar we mochten slapen, drinken, zitten, tafelvoetballen, filmen (voor de docu over onze reis) en computeren. Eindelijk tijd om iedereen te spreken en te leren kennen.
En alsof de duivel ermee speelt zal ik nooit mijn verhaal afkrijgen denk ik. We gaan nu aan tafel bij Loesje in Berlijn. Stef en ik waren er als eersten en twee andere koppels zijn net gearriveerd. Hopelijk krijg ik snel de gelegenheid jullie te vertellen over de reis, maar Stefs blog is in ieder geval al wel geupdate.