De eerste schreden in Berlijn

Na zoveel hartverwarmende reacties, kan een nieuwe post van mij natuurlijk niet lang op zich laten wachten. De eerste regelzaken zijn inmiddels achter de rug: de toelatingstest is afgelegd en de talencursus begonnen, in sta ingeschreven in Berlijn (beat that Yvonne!, of hoewel, in Wenen was je zelf ook snel he?) en heb een Duitse simkaart. Dan volgt morgen tenslotte de eerste echte hindernis: de immatrikulation bij de universiteit waarvoor ik überhaupt zo vroeg naar Berlijn gekomen ben en waarvoor ik morgen mijn talencursus moet missen.
Verder ben ik vooral bezig me te oriënteren op het Berlijnse leven: cultuur, geschiedenis en wat er verder aan sport e.d. te doen is. Als ik alles ga doen wat ik wil doen, hoef ik me niet te vervelen het komende semester. Toch heb ik mezelf enige beperkingen gesteld: ik hou mezelf goed voor dat ik nú nog Berlijn in moet gaan, omdat ik nu nog de tijd heb. Aande andere kant wil ik alle grote toeristentrekkers nog even voor mezelf in petto houden, omdat ik ze anders honderd keer moet doen bij iedereen die langs komt (niet erg hoor, maar dan kan ik zelf nu beter de obscure dingen doen:). De afgelopen twee dagen maakte ik het mezelf nog moeilijker door mezelf wijs te maken dat ik met dag heerlijke weer toch geen museum in kon! Gelukkig:S was het vandaag slecht weer en kon ik na al het geregel dus eindelijk een museum in: op dinsdag bleek echter veel gesloten. Uiteindelijk had ik wat interessants uitgezocht (dat bleek echter in de open lucht, dus daar ging het goed/slecht weer argument): Die Topographie des Terrors, bij het ministerie waar de UHSK'ers onder ons in mei ook al waren. Positief was dat het gratis was, als ik er dan nog eens heen moet.. is het niet zo erg:)
En dan heb ik ook eindelijk mijn eigen buurt gezien. Ik wsoon in Kreuzberg 61, iit kreuzberg 36 een vrij nette buurt, zelfs wat saai dacht in in eerste instantie. Als je begint te lopen beginnen echter al enkele meters van mijn huis de eerste leuke bakkertjes, groentewinkeltjes, café'tjes en andere hippe zaakjes binnen te druppelen. Enkele straten verder zijn de straten met zoveel gezellige terrasjes en antiekzaakjes met spulletjes buiten dat je zou willen dat het altijd zomer was. En de spijt over hetg feit dat ik de hele winter ipv de zomer in Berlijn zit, komt soms even opborrelen.
Vandaag rook ik echter de winter in de lucht en ik ben aan de speculaasjes van mijn oma begonnen.. dan is de winter toch ook wel gezellig:) Sneeuw in Berlijn, wie komt dat zien?