Poolse geluksmomentjes

Vanmiddag had ik een klein Pools geluksmomentje. Ik zat op de fiets in Gdansk. Voor onze eerste grote activiteit zondag (voor wie meer wil weten over mijn werk: alternator.weblog.com) moeten we posters verspreiden. Dus toog ik op mijn fietsje naar de naburige wijk Przymorze om in afgelegen universiteitsgebouwen chagerijnige congierges in mijn brakke Pools te overtuigen dat ik echt bevoegd ben om posters op te hangen. Zoals gezegd regende het, wat het als leuk voorgestelde tripje letterlijk nogal in het water liet vallen (zoals mijn kamergenote opmerkte: you cannot go by bike, because it rains.. Daar kan ze echter ook wat anders mee bedoeld hebben, want iedere keer dat ze me wil vragen would you like some milk?, vraagt ze do you like mik?, waardoor ik iedere keer ternauwernood weet te voorkomen dat ik met een ongevraagd glas melk voor mijn neus zit, maar dat terzijde). Toch begon ik ondanks de tegenwind en regen er \in in te krijgen toen ik de parkjes van Przymorze en later het fietspad naar Sopot in de smiezen kreeg. Fietsend met uitzicht op de baai van Gdansk begon ik me te realiseren dat ik een geluksvogel ben dat ik zo vlak bij het strand woon. Dat grote water aan mijn rechterzijde kon dat kleine beetje water uit de lucht goed compenseren en ik voelde me even heel gelukkig!

Ik besloot op dat moment maar eens wat geluksmomentjes te inventariseren. Zo duidelijk waren ze misschien niet allemaal (de beste zijn op mysterieuze manieren altijd verbonden met de zee: zoals die keer dat ik met een groep Duitsers op het strand liep en echt even in het Nederlands tegen hen moest verzuchten hoe fijn het is aan zee te wonen), maar leuke momenten heb ik hier genoeg. Zo was er zondag het bezoek aan het aquapark in sopot met stef en twee vrienden met een geweldige wildwaterbaan en een glijbaan waar je uitkomt voordat je doorhebt dat je erin zit. Zo was daar de spelletjesavond van vorige week die een groot succes had en waarbij in bij weerwolven iederene naar mijn hand kon zetten omdat ze het nog nooit gespeeld hadden. Maar ze vonden het wel nog steeds leuk. Zo was daar het bezoek aan twee obscure musea met Stef dit weekend en het eerste bezoek aan het uitzichtspunt over Gdansk. Zo is er het kroeghangen met mensen, het incidenteel succesvol communiceren in het Pools, het filmkijken op Stefs grote flatscreen met Hiobka de poes hangend aan je tenen of knagend aan je vingers.. genoeg te doen hier in Gdansk en eigenlijk te weinig tijd om blogs te schrijven en te mailen. Maar ik doe mijn best!

De eerste foto's staan op facebook en ik hoop hier ook binnenkort wat te publiceren. Bedankt voor alle reacties, je begrijpen dat ik steeds tot 6 a 7 reacties wacht tot er een nieuwe blog komt!.. dus doe jullie best;)