Dag mooie vakantietijd, welkom Sienese sleur?

Alweer een week geleden dat ik mijn blog heb ge-update, maar het lijkt alweer eeuwen geleden. Als ik me niet vergis, was ik tijdens het schrijven van mijn laatste blog nog bezig met een Italiaanse talencursus. Nu ik al drie dagen bezig ben met het echte werk op de universiteit, lijkt dat hopeloos achterhaald.
Maar tussen die cursus en het universitaire leven zaten drie en een halve dag van iets wat je bijna 'vakantie' zou kunnen noemen. En daar hebben we dan natuurlijk ook grandioos misbruik van gemaakt. Dat lijkt me vanzelfsprekend.
Ten eerste was er van woensdag tot en met zondag een filmfestival in Siena. Dat is mooi, want dat brengt wat leven in dit toch ietwat ingeslapen stadje, maar het was vooral mooi omdat het gratis was. Jawel, jawel, dat laat je je als Nederlander natuurlijk niet twee keer zeggen en gevolg was dus dat ik in vijf dagen zeven films heb gezien. De score: drie oude Italiaanse films van Pietro Germi, aan wie het wie het filmfestival was opgedragen, één Nederlandse film: Feestje, waarbij ik dolgelukkig was dat de rest het niet kon verstaan, omdat ze dan nog beter zouden hebben gezien hoe slecht er gespeeld werd, één Duitse film: Kleinruppin Forever, zeker leuk om te zien, en we hebben zelfs nog met de regisseur gebabbeld, één Franse film: Nathalie, waarvan ik de helft niet heb gezien omdat ik half lag te slapen en de andere helft niet heb begrepen omdat ik heen en weer switchte tussen mijn pogingen het Frans te begrijpen en de Italiaanse ondertitteling te lezen en als klapper op de vuurpijl: Bonjour monsieur Shlomi, een werkelijk prachtige Israelische film. Kan ik iedereen aanraden!!!
Behalve genoten van het filmfestival heb ik ook genoten van kunstvormen die nog hoger aangeschreven staan: de prachtige klassiekers van het Uffizi. Ik was al twee keer eerder in Florence geweest, maar had nog nooit de mogelijkheid gehad dit museum binnen te gaan. Maar toen bleek dat we met onze Eramuskaart gratis, jawel, wederom gratis, het museum binnenkonden, waren ook mijn mede Erasmianen niet meer te houden (en het zijn niet eens Nederlanders). Dus liep ik op vrijdagmiddag met een Française en een Anglaise Italiaans pratend door het museum te banjeren. Heel fijn! Minder fijn was dat de zaal van Rembrandt en andere Nederlandse schilders werd aangeduidt als de zaal van 'Rembrandt en de Vlamingen van de 17e eeuw'. Wat? Daarover heb ik nog lang de oren van de hoofden van mijn medestudenten lopem afzeuren.
Tja, en wat is er nog meer loos in Eramusland? Gezellige avondjes in de bars die Siena kent (wederom een nieuwe ontdekt, het houdt niet op), internationale diners, en weer een uitstapje naar voornoemde Termen. En ook wederom een geweldig Constradafeest met muziek in de straten en gratis lekkernijen. Het leven van een Eramusstudent is hard. Wanneer komen jullie nou eens om dat met eigen ogen te aanschouwen? :)

Maar nu is dan toch echt het leven van melk, honing en andere zoetigheden voorbij: de universiteit is begonnen. Dus loopt Christie op maandagmiddag met het lood in haar schoenen naar de universiteit, om de constateren dat de les over Plato zeer goed te begrijpen is en dat de docent hardstikke aardig is (O, Nederland!!! Ik hou van Nederland). Dan de volgende dag van zes tot acht (ik heb hier drie keer in de week les van zes tot acht 's avonds): een afgeladen collegezaal. Maar een les Archeologie die goed te begrijpen is en bovendien een zaal vol eerstejaars, dus een beetje voorsprong heb je al. En dan vanochtend, een overvolle, werkelijk overvolle collegezaal (er zaten mensen op de grond) en maar weer een niet te moeilijk college algemene filosofie dit keer. Hoewel wel gelijk de eerste teleurstelling volgt: hoewel de Italiaanse studenten hun filosofieboeken van de middelbare school mogen gebruiken, zijn mijn Engelse en Nederlandse boeken uit den boze. Omdat ze te oud zijn, en omdat het moeilijkheden kan opleveren met de terminologie (ja kan ik er wat aan doen dat die Italiozen alles vertalen). Dus... zo maar eens op zoek gaan naar een Italiaans filosofieboek dan. Ik houd mijn boeken er toch gewoon bij hoor... Zo ben ik dan ook weer wel. Ik wil tenslotte wel iets begrijpen van wat ik lees :)