dinsdag, augustus 03, 2004

Stanchissima (en nog huiswerk voor vanavond)

Het eerste teken van leven uit la bella italia. En waar vandaan? Direct van de universiteit, waar ondergetekende de komende maanden gaat studeren. Nu is ondergetekende nog een nederige vreemdeling, studerend aan de università per stranieri, vanaf september ben ik een echte italiaanse studentessa. En dat is wat heel anders, hebben de mensen me hier al uitgelegd.

En verder? De nachttrein naar Muenchen was redelijk afzien. Ik lag lekker, maar heb niet of nauwelijks geslapen en we leken op elk station te stoppen. Daarna moest ik twee uur wachten op het station. Zoals gepland kocht ik de Frankfurter Algemeine en ik heb lekker zitten lezen. Toen nog een trip van een hele dag naar Siena. Ik zat in de trein met twee duitse meisjes en heb lekker duits geklets (wat ik de dagen daarop veel zou doen). Ik Siena werd ik gelukkig op sleeptouw genomen nog een Italiaanse studente die me wegbracht naar de residenza san miniato. En daar zijn zoveel buitenlandse studenten dat het je nooit meer lukt om alleen te zijn (neem in je hoofd heel veel buitenlandse studenten en vermenigvuldig dat met 2).
De eerste test Italiaans en de eerste lessen heb ik al achter de rug. De stad is prachtig en het is niet eens te warm. Maar ik ben nu al wel doodop. Vanochtend ben ik om 7 uur opgestaan en mijn verwende Nederlandse botten kunnen dat niet echt aan. Het ergste kom trouwens nog. Het woord dat vol afschuw door de groep circuleerde, waarbij de haren bij iedereen overeind gingen staan en wat eigenlijk slechts fluisterend gezegd kon worden, was het woord "afternoon courses". Maar na anderhalve dag onzekerheid is het woord dan toch gevallen: op een stuk of 10 dagen de komen de tijd hebben we ook des middags les. Dat betekent les van 9 tot 1 en dan van half 3 tot 5. Aaaargggg!!!! Vreselijk! Wat moet je dood zijn daarna, en dan blijkbaar ook nog huiswerk maken. Ik heb Ditte gisteren nog vol plezier gemeld dat ik alleen les heb in de ochtend, en nu dit! Ik ga haar zo maar even het slechte nieuws melden.

Dus... het leven hier is vermoeiend, maar hopelijk leer ik een beetje Italiaans (hoewel ik het vrijwel niet spreek omdat de voortaal onder de studenten Engels en Duits is). Het eten is echter goed en heel goedkoop, de kamer is mooi en de mensen zijn aardig. Als ik hier levend uitkom heb ik denk ik een leuke tijd gehad, maar eerst maar eens zien te overleven... van 9 tot 5, wie heeft dat bedacht?

Om jullie niet te ongerust te maken, kan ik jullie vertellen dat ik zometeen lekker Harry Potter ga zitten lezen op het piazza del campo, dat huiswerk wacht wel....

P.S. Ik heb het niet kunnen overlezen, dus ik verwacht Dittes spellingscontrole bij de comments ;)

2 Comments:

Anonymous Anoniem said...

Heeeeej Christie!!

Wat leuk om je bericht over Siena te lezen! Fijn dat je het in ieder geval naar je zin hebt (zo komt het wel over in ieder geval)! En lessen van 3 tot 5: ghe... Voel je ook eens hoe het is om dat te hebben :P (de 'statistiek-dagen' staan nog zeer duidelijk in mijn geheugen gegrift). Nee hoor, ik vind je ont-zet-tend zielig! En mezelf ook, want ik moet met dit veel te hete weer werken van 1 tot 4!

Ik snap alleen niet -ik zal wel een ontzettende digibeet zijn- hoe ik gewoon onder mijn eigen naam kan reageren op jouw berichtjes, dat weigert-ie op één of andere manier! En heb je al een adres waar ik heel erg veel (??) kaartjes heen kan sturen??

Ik ga nu even lekker Turks brood uit de oven eten, MET kruidenkaas, lekkkerrrr!! Als jij er niet bent moet ik het maar alleen doen... Veel succes met je huiswerk en veeeeeeel plezier nog in Siena!!

Groets (om even je 'ik-dring-wel-door-tot-andermans-vocabulaire-reputatie' hoog te houden!), Ilse

6:19 p.m.  
Blogger Christie said...

Hoi Ilse,
Je kunt inderdaad alleen anoniem posten omdat je zelf geen weblog hebt, maar dat maakt niets uit zolang je je naam eronder zet. Ik wilde je die dinsdag al mailen en je bedanken voor je smsje, maar op deze italiaanse toetsenborden weet ik het apenstaartje niet te vinden, dus ik kon je geen mail sturen... Dan zo maar, nietwaar? Ik heb wel een adres, maar stuur er maar geen kaartje heen, want ik denk dat er ongeveer 200 studenten op datzelfde adres wonen, dus ik vraag me ernstig af of het aan zou komen. Ik ga je de komende week nog wel proberen je een mail te sturen, maar ik houd je iig op de hoogte via mijn weblog. Succes in het grote lombokhuis en eet smakelijk.

2:56 p.m.  

Een reactie posten

<< Home